15 Eylül 2010 Çarşamba

ölüm anında "ah keşke"li bir cümle kurmamak için bizim için "asıl" önemli olanın ne olduğunu "şimdiden" görmeliyiz.

Başlık'taki cümleyi Irvın Yalom'un Ölüm Korkusunu Yenmek adlı kitabının, kitap arkasından alıntıladım.
Emin olun kitapta bu cümle kadar özel bir anlatım ya da fikir yok.
Eskiden dalga geçerdik, "kitap arkası okurları" diye entellektüel görünmeye çalışan malumat istifçilerinden söz ederken.
Oysa bir zamandır kitap arkası yazarlarını merak etmeye başladım.
Nerden ulaşılır onlara, bir dernekleri bir kuruluşları var mıdır acep?
Günün birinde onlardan biri ardını yazdığı bir kitapla nobel falan alır mı?
Hani nobellilerin çoğu zaten okunmaz ya.
Bunların nobelden sonra akibetleri ne olur?
Fena meraktayım!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönderme